Tuesday, 13 February 2018

காதலர் தினமும், வெள்ளையர் மனமும்:)

பெப்ரவரி மாதம் வரமுன்பே, எங்கு பார்க்கினும் வலன்ஸ்டைன் டே க்கான பொருட்களே கண்ணைக் கவருது... ஒவ்வொன்றுக்கும் ஒவ்வொரு கொண்டாட்டம் வைக்கிறார்களே என சிலர் திட்டினாலும், இதுவும் ஒரு விதத்தில் மனதுக்கு மகிழ்ச்சியே.

பெயர்தான்  “காதலர் தினம்” ஏ தவிர, கொண்டாடுவோர் என்னமோ குழந்தையில் இருந்து வயதானோர் வரை எல்லோருமே கொண்டாடுகின்றனர்.

ஆணாதீக்கம் வெளிநாடுகளில் குறைவு/இல்லை எனச் சொன்னாலும் அது வேறு வடிவில் இங்கும் இருக்கிறது. பொதுவாக நம் நாடுகளில்,  ஒரு காதல் எனில் .. அதை ஆண் தான் சொல்ல வேண்டும், ஆண் தான் ஒரு பெண்ணின் பின்னால் போய் கேட்க வேண்டும், மாறி ஒரு பெண் வலியப் போய் தன் அன்பைச் சொல்லி விட்டால் அதை தரக்குறைவாக நினைப்பது, ஏதோ காதலுக்காக அலையும் பெண் என்பது போல பார்ப்பது, இதையும் தாண்டி, ஒரு சின்ன பிரச்சனை வந்திட்டாலே.. நானா உன் பின்னால வந்தேன், நீதானே என்னை விரும்பி வந்தாய் எனக் கூறி மனதை உடைப்பது என பல வகை இருப்பதைப்போல...

இங்கும் ஒரு முறை இருக்கிறதாம், இங்கு காதலுக்கு அல்ல, திருமணம் எனும் பேச்சை முதலில் சொல்ல வேண்டியவர் ஆண் தானாம். காலம் காலமாக ஒன்றாக லிவிங் 2 கெதர் லைஃப் இல் இருப்பார்கள், ஆனால் திருமணம் முடிப்போமா எனும் முடிவை எடுப்பது, சொல்லுவது எப்பவும் ஆண் தானாம். பெண் அதில் தலையிடுவதில்லையாம்.

ஆனா இந்தக் காதலர் தினம் இருக்குது பாருங்கோ, அன்று மட்டும், பெண் கேட்கலாமாம், திருமணம் முடிக்கிறாயா என....

எங்கள் திருமணம் நிட்சயமான பின், என் கணவரும் இப்படி ஒரு கார்ட் எனக்கு அனுப்பினார் ஹா ஹா ஹா:)..

பல நேரங்களில் நம்மவர்கள் வெள்ளைகள் பற்றிப் பேசும்போது, கொஞ்சம் தரக்குறைவாகவே பேசுவது வழக்கம், அதுவும் இந்த குடும்ப உறவு முறைகளில். ஆனா அன்பு பாசம் என வரும்போது, சில சமயங்களில் நம்மவர்களை மிஞ்சும் அளவுக்கு இவர்கள் நடப்பதை பார்க்க, எல்லோரும் மனிதர்கள்தானே, நிறத்தில் என்ன இருக்கு எனத்தான் எண்ணத் தோணும்.

நம்மவர் ஒருவர், தன்னை விட வயதில் கூடிய ஒரு பெண்ணை விரும்பினாராம், நன்றாக இருந்த வேளை, திருமணம் எனும் பேச்சு வரும்போது, 4 பேர் நாலு விதமான கருத்தைச் சொல்லியிருக்கிறார்கள், உடனே அந்த ஆண் வந்து பெண்ணிடம் சொன்னாராம், நீ வயதில் அதிகமாக இருப்பதால், இன்னும் 15,20 வருடங்களில் உனக்கு உறவில் ஈடுபாடு குறைந்து விடுமாமே, அப்போ என் நிலைமை அந்நேரம் எப்படி இருக்கும் எனக்கூறி, இதை விடக் கொடுமை இன்னொன்று சொன்னாராம்... வயதான சிலரை விசாரித்துப் பார், அவர்களின் நிலைமை எப்படி இருக்கிறது என, அதன் பின் நாம் திருமணம் முடிக்கலாம் என.  அப்போ இவர் விரும்பியது மனதையா??? நாளைக்கே நாம் இருப்பது உறுதியில்லை எனும்போது, 20 வருடத்தின் பின் யோசித்து மனதை உடைப்பது எவ்வளவு கேவலமானது.

இதை எதுக்கு சொன்னேன் எனில், நம்மவர்களின் கிட்னி இப்படி வேர்க் பண்ணும்போது, இங்கு ஒரு ஸ்கொட்டிஸ் கப்பிள், இந்த தம்பியின் சிந்தனையைப் பாருங்கோ.. இதுதானே மனதை நேசிப்பதென்பது.

இருவருக்கும் 25 வயது, 5,6 வருடங்களாக லிவிங் 2 கெதர் வாழ்கையில் இருந்து வந்த வேளை, திடீரென ஒருநாள் பெண்ணுக்கு வயிற்றுக்குத்தென ஹொஸ்பிட்டல் போய் செக் பண்ணிய இடத்தில், கிட்னி கான்சர்.. வந்து விட்டது, இது விரைவில் பரவி விடும், இன்னும் 6 மாதங்களே இருப்பா என டொக்டர் எடுத்தோம் கவிழ்த்தோம் என பெற்ரோர் எல்லோரையும் அழைத்துச் சொல்லி விட்டார்.

நமக்கு நன்கு தெரிஞ்ச பிள்ளை, இதைக் கேட்டு நான் 2,3 நாட்களாக நித்திரையே கொள்ளாமல் பிரார்த்தித்துக் கொண்டிருந்தேன், அக்குடும்பத்து நிலைமை எப்படி இருந்திருக்கும்.

பின்னர் டொக்டேர்ஸ் க்குள் பெரிய ஒரு மீட்டிங் வைத்து, ஒரு முடிவுக்கு வந்தார்கள், ஒரு வித ட்றீட்மெண்ட் ஆரம்பிக்கலாம், அதில் ஏதும் நன்மை ஏற்படலாம் என.

அப்படி ஆரம்பிச்சு, முதலில் 3 மாதங்கள், பிள்ளை ஹொஸ்பிட்டலும் வீடுமாக இருந்தா, ஆனா அந்த தம்பியோ அவவை விட்டு விலத்தவே இல்லை. 3 மாதம் முடிந்தபின், அவ கொஞ்சம் ஓகேயானா, திரும்ப வேர்க் பண்ண தொடங்கினா, ஆனா பெற்றோர் வீட்டிலேயே இருந்தா, அத் தம்பியும் வந்து ஒன்றாக நின்றார், இதைப் பார்த்த பெற்றோர் அவர்களுக்கு ஒரு வீடு எடுத்து அருகில் தங்க வைத்தனர். வெள்ளைகளுக்கு வீட்டில் ஒன்றாக வைத்திருப்பது பிடிக்காது.

இப்படியே ஒரு வருடம் ஓடி விட்டது, இருவரும் கிட்டக் கிட்ட சுற்றுலா எல்லாம் போய் வந்தார்கள். ஒரு தடவை ஸ்பெயின் போய், அங்கு அவவை சுவிமிங் பூலில் குளிக்க விட்டு விட்டு, ஹோட்டல் மனேச்சரின் உதவியோடு, தங்கியிருந்த ரூமிலிருந்து Pool வரை பூத்தூவி, அவர் நடந்து வந்து, மோதிரம் போட்டு என்கேஜ்ட் பண்ணினாராம்... அதனாலேயே அப்பிள்ளைக்கு பாதி நோய் குணமானதுபோல உசாராகிட்டா... ஒரே துள்ளலாம், ஏனெனில் வெள்ளையர்களில் நலமோடு இருந்தாலே என்கேஜ்மெண்ட், வெடிங் என்பது குதிரைக் கொம்பு:)..

பின்னர் 2,3 மாதத்தில், ஒரு கிட்னி போயே விட்டது, ஒபரேசன் பண்ணியே தீரோணும் என பண்ணி, அதிலும் தேறி விட்டா.. இப்போ 2 வருடங்கள் கடந்து விட்டது, அறிந்தேன், வரும் ஜூலை மாதம் வெடிங் செய்வதற்கு எல்லா ஆயத்தங்களும் அந்த Boy செய்கிறாராம், நாள் எல்லாம் குறித்தாயிட்டாம்.... அப்போ இதுதானே உண்மையான அன்பு, மனதை நேசிப்பதென்பது இதுதானே, 20 வருடத்தின் பின் என்னாகும் என யோசிக்கும் நம்மவருக்கு மத்தியில், இன்று மகிழ்ச்சியாக இருப்போம் என நினைத்து வாழும் இந்தக் கப்பிள்ஸ் எனக்கு உண்மையில் சிறந்த ஒரு காதலர்களாக தெரிகின்றனர். இந்த சந்தோசத்தாலயே 6 மாதம் எனச் சொல்லியும் அப்பிள்ளை இன்னும் நலமாக இருக்கிறா.. வேர்க் பண்ணுகிறா.

இதில் இன்னொரு நன்மை, இப்பிள்ளையின் அண்ணா லிவிங் 2 கெதர் லைவ் ல பல வருடங்களாக இருந்தார், ஒரு குழந்தையும் உண்டு, தங்கைக்கு ஏதும் ஆகி விட்டாலும் அதுக்குள் தன் வெடிங் க்கு தங்கை இருக்கோணும் என, அவர் அவசரமாக போன வருடம் தம் வெடிங்கை சிறப்பாக கொண்டாடினார்.


இது விட்ட குறை தொட்ட குறை:-
போன தடவை விடுபட்ட சில வெள்ளையர்களின் பழக்க வழக்கம். முக்கியமான ஒன்றை மறந்திட்டேன். நம் ஊரில் ஒரு ரிப்பெயார் செய்யோணும் எஞ்சினியர் வீட்டுக்கு வரோணும் எனில், அவருக்கு ஒரு ட்றைவர் கார் ஓட, மற்றும் bag தூக்க ஒருவர் என மூவராக வீட்டுக்கு வருவினம், வந்து செய்து போட்டு அப்படியே விட்டு விட்டுப் போயிடுவார்கள்.

ஆனா இங்கெனில், எஞ்சினியர் தானே காரோடி, பெரிய சூட்கேஸ் போன்ற பாக் ஐ முக்கித்தக்கித் தூக்கிக் கொண்டு வந்து, செய்ய வேண்டியதை செய்தபின்னர், நம்மிடம் தும்புத்தடி கேட்டு, நான் விட மாட்டேன் இல்லை விடுங்கோ நான் கிளீன் பண்ணுவேன் என்பேன், இல்லை தாங்கோ நான் செய்கிறேன் என கூட்டித் துப்புரவாக்கிட்டே போவார், தண்ணி வேலை எனில், மொப்பர் வாங்கி மொப் பண்ணிட்டே போவார்கள்.

நம் வீட்டுக்கு அவர்கள் வந்தாலோ, நாம் அவர்கள் வீட்டுக்குப் போனாலோ கேட்டுத்தான் எதுவும் குடுகோணும், ரீ, கொஃபி யூஸ் என்ன வேணும் குடிக்கிறீங்களா என.. தேவை எனில் நேரே சொல்லுவினம் இல்லை எனில் இல்லைதான், ஃபோஸ் பண்ணவும் கூடாது, நம்மையும் பண்ணாயினம். சாப்பாடும் அபடியே.. ஃபுபே போலதான் செய்து வைப்போம் தாமே எடுத்து சாப்பிடுவினம் நாம் போனாலும் அப்படித்தான். ஆனா இந்த சாப்பாட்டு முறை இப்போ நம்மவர்களும் எங்கும் அப்படித்தானே மாறி விட்டது. போட்டுக் குடுப்பது கப்பலேறி விட்டது,.

ஊசி இணைப்பு:
  

இலவச இணைப்பு:
 
*********************************************************************************************
 “அன்புள்ளம் கொண்ட அனைவருக்கும் இனிய Valentine's day வாழ்த்துக்கள்”
*********************************************************************************************

Thursday, 1 February 2018

தி ம்பம்:)

ச்சூச்ச்மீ:) தலைப்பைச் சேர்த்துப் படிக்கவும்:).. எதையும் பிரிச்சுப் பார்க்க ஆசைப்படப்பிடா:)

Tuesday, 30 January 2018

வெள்ளையர்களும் வெளிநாட்டு வாழ்க்கையும்...

வ்வொரு கொமெண்ட்களிலும் ஒவ்வொருவரும் ஒவ்வொன்று சொல்லும்போது, இது பற்றி நிறைய சொல்ல வரும், ஆனா தொகுப்பாக எழுதலாமே என வந்து கொம்பியூட்டரை ஓன் பண்ணினால் ...ஙேஙேஙேஙே... கிட்னியில் எதுவுமில்லை, அனைத்தும் பிளாங் கா இருக்கு:).. கர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்:).

Wednesday, 24 January 2018

இரண்டு மாதத்தில் பிறந்த, ஒன்பது மாதக் குழந்தை:)

லைப்புப் பார்க்க லேசா தலை சுத்துதோ?:) ஹா ஹா ஹா இது ஒரு உண்மைச் சம்பவம்.. அதுவும் வெளி நாட்டிலே நடந்திருக்கு:)..

Saturday, 20 January 2018

கடவுளுக்கு ஏன் இந்த ஓர வஞ்சனை கர்:))

டவுளின் சாகசங்களைக் கண்டு:) பல தடவைகள் நான் வியர்த்திருக்கிறேன்:) வெரி சோரி வியத்திருக்கிறேன்:).. முற்றும் துறந்த ஞானிகள் சொன்னார்கள்:).. ஒருவருடைய வாழ்வில் துன்பம் என்பது, அவரால் தாங்கக் கூடிய அளவுக்குத்தானாம் கடவுள் கொடுப்பார் என, ஆனா இதில் எனக்கு உடன்பாடில்லை, மனித மனத்தை சாந்தப்படுத்தவே அப்பூடிக் கடவுள் ஜொன்னார்:) என எல்லோரும் ஏமாத்துறாங்க, மீ இதுக்கெல்லாம் ஏமாற மாட்டேன்:)..
இந்த பூங்கன்று கிரிஸ்மஸ் க்கு கிவ்ட் டாக கிடைச்சது, இந்த அழகிய மலர்க்கொத்தைப் பார்த்ததும் என் மனதில் பல எண்ணங்கள் தோன்றின, அதில் ஒன்றுதான் இந்த தாங்கும் சக்தி பற்றிய ஆராச்சி.

ஒரு பெரீய அலரி மரத்திற்கு.. பாரமே இல்லாத குட்டிப் பூக்கள்... அதுபோல செம்பரத்தைக்கும் பாரமில்லாத குட்டிப் பூக்கள்... நாகலிங்கம் மரமோ பென்னாம் பெரியது ஆனா அதன் பூக்களோ மிகவும் மென்மையான பாரமில்லாத பூக்கள்... 

ஆனா இச் செடியையும் பூவையும் பாருங்கோ.. பாவம், தண்டு பூவை விட மென்மையானதாக இருக்கு... பூவின் சைசோ பென்னாம் பெரிசு.. அப்போ அதனை அத்தண்டு எப்படித் தாங்கும்? ஏன் கடவுள் இப்படிப் பண்ணினார், நிலத்தில் எனில், அப்படியே பூவோடு தண்டு சரிந்துவிடுமே.

இது நான் தூண்போல வோட்டர் ஜக் ஐ தோளாகக் கொடுத்து நிமித்தியிருக்கிறேன்.... “முல்லைக்கு முட்டுக் குடுக்க தேரைத் தேடாதே, சாய்ந்த மலருக்கு உன் தண்ணி ஜக் ஐக் கொடு”:) என என் காதில் ஆரோ சொல்வதுபோல ஒலித்தது:) அதுதான் உதவினேன்:)..

பிந்தைய இணைப்பு:

========================================================
இது என்ன எனத் தெரிகிறதோ?
இங்கே பெரும்பாலும் ஆற்றங்கரை எல்லாம் இப்படி பெஞ் கள் போடப்பட்டிருக்கும், நடப்போர்.. இருந்து புறுணம்:) பார்க்க என, சிலர் ஏதும் வாங்கி வந்து ஆற்றைப் பார்த்தபடி சாப்பிடுவர் இப்படி, ஆனா சில வயதானோர், எப்பவும் தங்களுக்கென ஒரு பெஞ் செலக்ட் பண்ணி பெரும்பாலும் அதில் வந்து இருப்பர், அப்படி இருப்போருக்கு ஏதும் ஆகி விட்டால், அவர்கள் அடிக்கடி இருக்கும் அந்த பெஞ் இல்,, இப்படி மலர்க்கொத்துக்கள் கொண்டு வந்து வைத்து விட்டுப் போவார்கள்.

இப்படி சம்பவங்கள் இங்கு அடிக்கடி காணலாம்.. 

ஊசி இணைப்பு:
இது எனக்குத் தெரியாதே.. புதுசூஊஊ ஹா ஹா ஹா எனச் சிரிக்கோணும் ஸ்ரீராம்:) ஜொள்ளிட்டேன்ன்ன்:)).. 


ஊசிக்குறிப்பு:
தூரத்து மணியோசை சொல்லி விடுகிறது
தபாற்காரரின் வருகையை!!
அடுப்பங்கரையில் கொதிக்கும் கறியின் வாசம்
சொல்லி விடுகிறது உறவுகளின் வருகையை!!
தரையைத்தேய்க்கிற செருப்புச் சத்தம் 
சொல்லி விடுகிறது அந்நியரின் வருகையை!!
பூனைப் பாதம் பதித்து மெல்லப் பின் வந்து
1ஸ்ட்டூஊஊ என்கையில்தான் தெரிகிறது உன் வருகையை!!
ஹா ஹா ஹா இதனை உங்களுக்காக வெற்றிகரமாகக் களவாடி எடுத்து வந்திருப்பவர்:- உங்கள் அன்புக்கும் பண்புக்கும் பாத்திரமான புலாலியூர்ப் பூசானந்தா அவர்கள்[மருவாதை:)]
<><><><><><><><><><><><>_()_<><><><><><><><><><><>

மெயில் இணைப்பு:
இதுதான் கீழே கொமெண்ட்டில் நாங்க பேசியிருக்கும், நெல்லைத்தமிழன் சொன்ன பெரீய வாழைப்பழங்கள்... இதை அனுப்பியவர்:) எனக்கு தலைப்புக் கொடுத்திருந்தார்   “நெ த உ அ சொ”    என:))  இதில ஏதாவது உங்களுக்குப் புரியுதோ?:)) ஹா ஹா ஹா மீக்கும் பிரியல்லே:)) , ஆனா இப்போ கேட்டுப் புரிஞ்சிட்டேன்:), நீங்க கேட்டால் புரிய வைப்பேன்:))) ஹா ஹா ஹா

_()_ நன்றி நன்றி _()_